Meg Rosoff varieert op de Bouquetreeks

Trouw - Boeken, 27 juni 2009
Door Bas Maliepaard

Haar nieuwste roman ’Niemandsbruid’ is een poging een literair Bouquetreeksboekje te schrijven, meldt Meg Rosoff op haar website. Na vier heel diverse adolescentenromans zorgt ze opnieuw voor een complete verrassing. Het lijkt zo’n beetje haar handelsmerk te worden. Haar experimenteel geschreven debuut ’Hoe ik nu leef’ speelt tegen de achtergrond van een fictieve oorlog in hedendaags Engeland. ’Het toevallige leven van Justin Case’ is filosofisch getint en vertelt over Davids absurde obsessie voor het noodlot. ’Wat ik was’ omvat de melancholieke terugblik van een bejaarde man op zijn kostschooltijd en eerste liefde.

En dan is er nu dus een variant op de Bouquetreeks. Een prikkelende kwalificatie, die vast niet heel serieus bedoeld is, maar waar wel íets in zit. Het verhaal speelt halverwege de negentiende eeuw rond het plattelandsdorp Nomansland. Domineesdochter Pell gaat er in de nacht voor haar bruiloft vandoor op haar paard Jack. Ze wil niet trouwen met haar buurjongen en is het armzalige, beklemmende dorpsleven zat. Haar stomme pleegbroertje Bean betrapt Pell tijdens haar vertrek en staat erop mee te gaan.

Op dat lastige broertje na, is dit natuurlijk een heerlijk zwijmelgegeven voor een liefdesromannetje. Vooral omdat de lezer al aanvoelt dat het meisje vlucht voor een gedwongen huwelijk om later haar ware tegen te komen.

Die lijkt Pell te ontmoeten op de paardenmarkt van Salisbury, waar ze probeert werk te vinden. Ze noemt hem de hondenman, naar de viervoeters aan zijn zijde. Hij is – uiteraard – wat ouder, ruig, zwijgzaam en dus geheimzinnig. Pell ziet hem desondanks, geheel conform de regels die Jane Austen met ’Pride and Prejudice’ al formuleerde, niet staan. De hondenman is de Mr. Darcy van dit verhaal, maar speelt een veel subtielere rol.

Voordat de verkeerde indruk wordt gewekt: de verschillen met een Bouquetje zijn groter dan de overeenkomsten. Rosoff kan betoverend mooi vertellen. Ze roept het historische decor met beeldende beschrijvingen op, geeft het verhaal subtiel emotionele lading en waakt er bovendien voor dat het te zoetsappig of sentimenteel wordt. ’Niemandsbruid’ is zelfs een wat donker, tragisch boek. Pell raakt zowel Bean als Jack kwijt en tijdens haar meeslepende zoektocht vol ontberingen lijkt ook de rest van haar leven in te storten.

Wat originaliteit en diepgang betreft evenaart ’Niemandsbruid’ Rosoffs eerdere boeken niet, als historische avonturenroman is het zeer de moeite waard.

Lees ook de recensies over andere boeken van Meg Rosoff:

Alle teksten en afbeeldingen op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Als u gebruik wilt maken van één van de teksten of afbeeldingen, kunt u contact opnemen via het formulier.