Overzichtsartikel: Beste kookboeken voor kinderen

'Zeg eens ff, wat zijn lambkarbo's?'
Door Bas Maliepaard en Jeroen Thijssen

Trouw De Gids, 17 oktober 2009

Vorige
 

Het motto van de Kinderboekenweek, die vandaag eindigt, is ’Aan tafel!’. Kinderboekenrecensent Bas Maliepaard en fijnproever Jeroen Thijssen namen voor Trouw het aanbod van meer dan twintig kinderkookboeken onder de loep en kozen de zes beste uit. Op deze pagina geven zij hun ongezouten mening.

Bij ons is alles lekker - Angela Prins
Jeroen: Alles is natuurlijk veel, maar veel is er wel lekker in dit vriendelijke boek vol internationale gerechten. Gebakken kaassigaren bijvoorbeeld, een aardappelomelet, of broodjes-in-een-knoop. Ook de gewone gehaktballen zijn vertegenwoordigd. De authentiek aandoende recepten zijn helder en uitvoerig opgeschreven, geschikt voor kinderen en volwassenen-die-het-nog-moeten leren. Moeilijker recepten zijn gemerkt met een rood koksmutsje. Er staat wel erg weinig achtergrondinformatie in: kooktechnieken, voedingswaarden, dergelijke dingen ontbreken. ’Als je het leuk vind kun je er boeken over gaan lezen en er zelf over nadenken’, meldt de inleiding. Ja, dat kan. Je kunt het ook meteen opnemen in het kookboek, als schrijfster.

Bas: Prins vroeg buitenlandse mensen naar hun favoriete recept uit hun geboorteland. Een leuk idee, maar ze werkt het matig uit. Waarom die mensen juist deze gerechten kozen, vertelt ze niet. Ook staat er niet overal bij uit welk land de recepten komen. Maar dat maakt de Frittata di spinaci of de Knedle z ciasta er niet minder lekker op. De foto’s laten kinderen van wel zeer uiteenlopende leeftijden zien, maar geven het boek een strakke, verzorgde uitstraling.

Lekker opscheppen! - Karin Luiten
Jeroen: Dit is een grappig kookboek, maar de recepten zijn serieus. Genummerde stapjes brengen ook de beginnende koker tot een goed eindresultaat. Knakworstpasta, bijvoorbeeld, kent negen stappen, sushi heeft er twaalf, superhamburgers veertien. Niet alle recepten zijn ambitieus, er staat ook ’aardappels koken’ in (elf stappen), ’oma’s appelmoes’ (zeven stappen) en gehaktballen (tien stappen). Het zijn vooral echte kindergerechten, al dan niet met fantasienamen: teckel in een jasje voor worst in bladerdeeg, soepballen van hamburger, slaco’s voor taco’s van sla. Veel achtergrondinformatie staat er niet in, maar de historische weetjes over eten maken dit boek ook nog leuk om te lezen.

Bas: Als de kinderen geen tranen in hun ogen krijgen van het uien snijden, dan wel van het lachen om dit kookboek. Het is verreweg het origineelste kookboek uit deze selectie, in elk geval wat betreft vormgeving en tekst. Elke pagina is rijk geïllustreerd met humoristische, stripachtige tekeningetjes, vaak gecombineerd met foto’s. Er staat zelfs een bladzijde met groentemoppen in. Het is wit en het explodeert? Witplof. Met die gebloemde soepterrine voorop, lijkt het wel iets teveel op een kookboek voor meisjes.

ff koken - Charlotte Borggreve en Gerda Hahn
Jeroen: Daar gaan ze dan, op kamers. Hoe moet dat aflopen? Eten ze wel regelmatig, zullen ze wel koken? Voorkom problemen, geef ze dit boek als ze veertien zijn. Het heeft een verschrikkelijke titel, maar spreekt hen misschien wel aan. De recepten zijn goed, afwisselend en soms zelfs cool. Caesars salad, uit Hollywood. Hamburgers met zelfgemaakte ketchup. Gerechten uit de hele wereld, opgeschreven in eigentijdse taal. Voor ouders: lambkarbo’s zijn lamskarbonades. En vooral: geen belerend vingertje over vitamines, mineralen en drink niet te veel alcohol. Een beginnersboek is het niet, basistechnieken en ingrediënteninformatie ontbreken. Maar ach, als ze maar ff koken.

Bas: Veel verder dan ff, errug en merkwaardige woorden als ’fastfoodies’ komen de auteurs niet, dus hadden ze die modetaal net zo goed ff 8erwege kunnen laten. De teksten lezen vlot genoeg. Bovendien ziet het boek er aantrekkelijk uit voor de doelgroep, met veel glossyachtige foto’s, waarop hippe jongeren figureren. Tussen de recepten door komen terloops veel interessante weetjes voorbij. Je leert over pannenkoekgewoontes in andere landen, hoe bintjes aan hun naam komen en dat saffraan gedroogde krokusmeeldraad is.

Het grote Kluitman Kinderkookboek - Katherine Ibbs
Jeroen: Lekkere en makkelijke recepten, meldt het omslag, en daar staat niets te veel. Ook niets te weinig, dit is een boek waaruit je kunt leren koken. Eieren koken, aardappels poffen, hamburgers, het staat er allemaal in. Per recept zijn de ingrediënten gefotografeerd, en ook de bereiding is in opvolgende plaatjes vastgelegd. Praktisch: de bereidingstijd, inclusief voorbereiding, staat linksboven aan de pagina bij ieder gerecht. Er staan niet veel vegetarische gerechten in, maar wel uitvoerige en toegankelijke informatie over eten: een woordenlijst, tips van de kok en twee pagina’s met keukengerei. Gezeur over voedingswaarden ontbreekt gelukkig. Koken moeten die kinderen!

Bas: Dit is inderdaad een zeer praktisch, degelijk boek, maar tegelijkertijd ook weinig enthousiasmerend. Dat heeft vooral te maken met de fantasieloze vormgeving en de wat droge teksten, die sec beschrijven wat er moet gebeuren. De lol van het koken straalt er niet echt vanaf. Op de foto’s zien we kinderhanden het werk doen, maar nergens een vrolijk gezicht. Voor wie het plezier er zelf bij denkt, lijkt het me een uitstekend kookboek voor beginners.

Zelf kweken, zelf koken - Deborah Lock
Jeroen: Voor deze recepten moet je tuinieren, maar lezen is onnodig. Nou, een beetje dan. Van ieder recept staan de ingrediënten, de handelingen en het resultaat in scherpe foto’s afgedrukt. Het is zelf kweken en ook zelf koken in dit boek: geen sausje-uit-de-supermarkt, geen bouillonblokje komt er in voor. Gezien het onderwerp, groente, zijn de gerechten vanzelf gezond, maar nergens ligt daar de nadruk op. Zelf koken is leuk, en daar zijn de recepten ook naar. Het hadden er wat meer mogen zijn dan zestien, en er had ook wel wat meer kookinformatie in mogen staan, maar dat is voor kniesoren.

Bas: Een ontzettend leuke insteek voor een kookboek, maar wel eentje voor doorzetters. Het vergt heel wat inspanning en geduld van kinderen (en ouders!) voor ze de groenten kunnen bereiden. Maar wat zal de voldoening dan groot zijn. Veel groente en fruit kan in een pot worden verbouwd, dus ook voor kinderen drie hoog achter is dit boek geschikt. Het boek leent zich bovendien prima om op school mee te werken. Een minpunt: de vertaling houdt soms onvoldoende rekening met het jonge publiek. Wat betekent ’mulch’ bijvoorbeeld?

Koken kun je leren - Petra de Jong
Jeroen: Koken moet je leren en dat kan prima uit dit boek vol gerechten die echt des kinds zijn en toch niet kinderachtig. Gevulde bladerdeeglapjes, groentesoep, aardappels koken, het staat er allemaal in. De recepten zijn duidelijk opgeschreven, net als de nuttige basisinformatie over kookwoorden en keukenspullen. Wel bevat de maaltijdschijf, de vroegere ’schijf van vijf’, een foutje: kaas is niet meer gezond. Een foutje in een boek, dat op een prettig onnadrukkelijke manier de nadruk legt op gezond eten: geen geheven vingertje maar gewoon lekkere recepten waarin gezond wordt gekookt. Nog een pluspunt: vegetariërs kunnen ook in dit boek terecht.

Bas: Wat is een ’snufje’ zout? En als er staat: 1 theelepel kerriepoeder, is dat dan met of zonder bult erop? De Jong begrijpt dat kinderen dit soort basale vragen hebben en geeft helder antwoord. Goed ook dat ze aandacht besteedt aan tafel dekken, dat vergeten veel kookboekschrijvers, terwijl het voor kinderen onderdeel van het kookfeest is. De frisse illustraties van Fienieg zijn herkenbaar en maken de tekst inzichtelijker. Ouderwets leuk zijn de tekeningen van verschillende kruiden of groenten met de namen erbij.

Lees ook de uitgebreide recensie over 'Koken kun je leren', die eerder in Trouw verscheen:

 

© Bas Maliepaard 2021 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt