De prins op het witte paard - Dolf Verroen

'Stom hoor, dat paard'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 1 oktober 2011

Vorige

De prins in het Prentenboek van de Kinderboekenweek mag dan op het gedroomde witte paard zitten, succes bij de vrouwen heeft hij niet. Zijn ouders hebben hem opgedragen een prinses te vinden om mee te trouwen. Maar telkens als hij een huwelijkskandidate ontmoet, verpest hij het. Hij laat een stinkend windje of pulkt in zijn neus en smeert de oogst aan zijn stoel. De laatste prinses begint meteen al: ‘Je hebt vijf sportauto’s en zeven racewagens. (…) Waarom kom je op zo’n stom paard?’

Twee oude rotten in het kinderboekenvak, Dolf Verroen (1928) en illustrator Thé Tjong-Khing (1933), hebben lol in het maken van moderne, humorvolle spotsprookjes. Eerder werkten ze samen in ‘De prinses in de paradijstuin’, een boek vol geestige verhalen over rotprinsessen die zich alles behalve koninklijk gedragen.

Ook in dit boek botsen de plechtige toon en de sfeer van de tekeningen op een komische manier met de inhoud. Er zit een moraal in, zoals dat hoort: een prins is ook maar gewoon een mens. Geen wonder dus dat hij uiteindelijk een burgermeisje aan de haak slaat. Toch komt er geen ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Want trouwde de prins het meisje uit wanhoop of omdat hij echt van haar hield? Verroen eindigt zijn sprookje zo: ‘Niemand wist wie er gelukkiger was: de prins, de prinses of het witte paard.’

Sinds Thé’s boek ‘De sprookjesverteller’ (2007) is er een verstilling – om niet te zeggen: verstijving - in zijn illustraties geslopen. Ze zien er bijna uit als tableau vivants. Kleurgebruik en compositie zijn nog steeds magnifiek, maar er zit minder leven in de beelden en dat is niet altijd even spannend.

Het is een bewuste keuze van de illustrator, blijkt uit de zeer lezenswaardige biografie ‘Thé Tjong-Khing – van strip tot sprookje’ van Joukje Akveld en Annemarie Terhell. Thé wil in zijn beelden ‘richting het afstandelijke, het onaangedane’. Toch maakt in dit prentenboek de plaat die een grote emotie verbeeldt - en dus minder op afstand blijft - de meeste indruk. De droevige prins sjokt na zijn tocht op zijn paard door een grijsgroen bos. Zelfs de bomen treuren mee, met hun gebogen stammen en lange schaduwen. Duister en ontroerend tegelijk.
 
Dolf Verroen: De prins op het witte paard. Ill. Thé Tjong-Khing. CPNB, Amsterdam. ISBN 9789059651326; 26 blz. € 5,- Vanaf 4 jaar.

Lees ook de recensies over andere boeken van Dolf Verroen:

 

 

© Bas Maliepaard 2017 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt