De vuurtoren - Koos Meinderts en Annette Fienieg

'Eb en vloed, zo is het goed'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 31 maart 2007

Vorige

Bovenin de rode vuurtoren woont Jonas. Hij wordt door zijn oma grootgebracht, totdat zij zich 'terugtrekt in het verleden' en hij voor haar moet zorgen. Op een dag roeit ze weg over zee naar het 'eiland van de eeuwige jeugd'. Dan neemt Jonas zich voor om, net als opa vroeger, in het dorpshuis uit dansen te gaan om er een meisje te vinden dat net zo mooi is als oma vroeger, en met haar in de vuurtoren te gaan wonen.

Het klassiek verhalende prentenboek 'De vuurtoren' van Koos Meinderts gaat over de cyclus van leven en dood, over het komen en gaan van generaties. De kracht van de vertelling schuilt in de berustende, wijze toon. Wat er ook gebeurt: de zee stelt Jonas gerust. ,,Eb en vloed en eb en vloed/ zoals het gaat/ zo is het goed."

Wie alleen de kinderboekillustraties van Annette Fienieg kent, zal aangenaam verrast worden door dit nieuwe boek. Het poëtische talent dat Fienieg in haar vrije werk als kunstenares aan de dag legt, kwam nooit eerder zó goed naar voren als in dit nieuwe boek. Toch zitten de volgzame illustrator en de eigenzinnige kunstenares in Fienieg elkaar af en toe nog in de weg.

Het resultaat is dan ook afwisselend indrukwekkend en teleurstellend. Tussen de stemmige tekeningen waar je eindeloos in kunt verdwalen, staan ook schoolse, die nauwelijks iets toevoegen aan de tekst. Zoals de stijve illustratie waarop een meisje met lege blik in de vensterbank zit. Hoe vaak je er ook naar kijkt: dat is wat je ziet en meer niet. Behoorlijk saai en zo zijn er helaas meer.

Heel anders is de daaropvolgende tekening, die je wél meteen in haar greep heeft en bovendien schitterend 'levend' van kleur is. Daarop danst een zichtbaar verliefd paartje. Schaduwen op de vloer en een stukje jurk in de hoek verraden de aanwezigheid van meer mensen, maar hoe zij eruit zien, mag je zelf verzinnen. Ook de achtergrond verleidt tot verder fantaseren.
 



Een beeld dat ook zal blijven hangen is dat van de figuur die wasgoed ophangt. Fienieg zet hem achter de wapperende lakens en laat alleen zijn silhouet doorschemeren. Een mooie vondst. Als Fienieg zich niet teveel laat dicteren door tekst, levert dat hartverwarmende en oogstrelende beelden op.

Lees ook de recensies over andere boeken van Koos Meinderts en Annette Fienieg:
 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt