George - Alex Gino

'George haat de jongens-wc'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 11 juni 2016

Vorige

Jeugdboeken over transgenders zijn op een hand te tellen en voor zover ik me kan herinneren niet van hoge kwaliteit. Positieve uitzondering is de young adult 'Meisje van Mars' (2011), die Anna Woltz samen met transgender Vicky Janssen schreef, en die vooral overtuigt als journalistiek portret van een meisje in een jongenslichaam.

Alex Gino, een Amerikaans auteur die zichzelf beschrijft als fat trans queer activist, richt zich met 'George' op een basisschoolpubliek. Hoewel het niet bijzonder is geschreven - helder en rechttoe rechtaan - klinkt het verhaal oprecht en op een bepaalde manier teder. Je sluit de kwetsbare hoofdpersoon George daardoor meteen in je hart. Mooi ook dat Gino weliswaar die jongensnaam gebruikt, maar tegelijkertijd over 'zij' en 'haar' schrijft: zo ervaar je George ondanks haar naam en jongensuiterlijk meteen als een meisje.

Zo vaak ze kan, sluit George zich op in de badkamer en leest daar stiekem meidenbladen en kamt haar haren over haar voorhoofd, zodat het lijkt of ze een pony heeft. Ze heeft een hekel aan gym, omdat ze dan bij de jongens wordt ingedeeld en ze haat de jongenswc's op school: "Sommige dagen lukte het haar om op school niet één keer naar de wc te gaan." Als de juf goedbedoeld tegen haar zegt dat ze later een fijne, aardige man zal worden, staat er: "Het woord 'man' kwam keihard aan bij George. Het was nog honderd keer erger dan 'jongen'. Ze kon bijna geen lucht krijgen." Dat soort details maken indruk.

Als de klas een toneelstuk naar 'Charlotte's Web' van E.B. White gaat instuderen, doet George dapper auditie voor de meisjesrol van de spin Charlotte. Hoewel ze die niet krijgt, zet het wel iets in beweging: ze durft haar beste vriendin Kelly en uiteindelijk ook haar moeder in vertrouwen te nemen over haar gevoelens. De laatste neemt het aanvankelijk niet goed op. George' verrukking wanneer de begripvolle Kelly haar voor het eerst meisjeskleren aantrekt, ontroert.

Jammer dat Gino's activisme een enkele keer te nadrukkelijk doorklinkt. Een volwassen opmerking als 'Soms hebben transgenders blijkbaar geen rechten', past niet helemaal bij een tienjarige, wier voornaamste zorg is of ze in haar directe omgeving mag zijn wie ze is. Gelukkig voert dat aspect de boventoon in dit toegankelijke, maar liefdevolle boek.

Alex Gino: George Vert. Carla Hazewindus. Kluitman; 224 blz. € 13,99. Vanaf 10 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt