Griezelen met Lucebert - Lydia Rood, Naar Wolf - Mireille Geus, Verkocht - Hans Hagen

'Boezemvrienden, monsters en sjeiks'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 1 september 2007

Vorige

Welke mooie kinderboeken verschenen er in juli en augustus? Minstens drie: de gelauwerde auteurs Lydia Rood, Mireille Geus en Hans Hagen laten zich daarin van hun beste kant zien.

Lydia Rood: 'Griezelen met Lucebert'
"Oma ruikt echt naar as. Ik heb in de vaas op de vensterbank gekeken en ik moest niezen." Het begin van 'Griezelen met Lucebert' is meteen Lydia Rood op haar best: origineel, grappig en triest tegelijk. En een tikje shockerend. Uitgangspunt zijn twintig werken van Lucebert (1924-1994): daaromheen heeft Rood een absurd griezelverhaal bedacht. Het gaat om Pol, die bij zijn opa logeert en vertier zoekt op straat. Daar lokken enge mannen hem het Rariteitenkabinet in, waar mensen met een bijzondere afwijking worden opgeborgen zolang er geen kermis is. Pol denkt aan zijn verdwenen broer Pim, een jongen met varkensoren. Zou die hier zijn? Zijn zoektocht door het Rariteitenkabinet heeft nog het meest weg van een afgrijselijke nachtmerrie. Hij ontmoet het ene gedrocht na het andere en komt erachter dat er ook mensen tot rariteiten worden gemáákt. Het lijkt erop dat zijn eigen ouders Pol voor dit chirurgische knutselwerk hebben opgegeven, dat ook hij hier zal worden verminkt. Dat is nog wel het griezeligste aan dit boek: de wrede manier waarop Pol door zijn ouders wordt opgeofferd. Maar of het echt zover komt, laat Rood aan de boze dromen van haar lezers over. Want wat is er griezeliger dan een open einde?

'Griezelen met Lucebert' vormt een parade van Roods literaire talenten: onconventionele verbeeldingskracht, vindingrijkheid en een directe stijl. Het is, hoe gruwelijk ook, een feest om te lezen. Maar omdat Rood geen enkele concessie doet aan haar jonge publiek, noch inhoudelijk, noch vormtechnisch, is het alleen geschikt voor ervaren lezers (met een sterke maag) of volwassen liefhebbers van het werk van Lucebert.

Lees ook de recensies over andere boeken van Lydia Rood:

Mireille Geus: 'Naar Wolf'
Middelbare scholier Zoltan zit in de bus op weg naar zijn verleden. Hij reist naar Wolf, de jongen met wie hij al in de kleuterklas bevriend raakte. Ze waren onafscheidelijk en hadden genoeg aan elkaar; in hun levens was geen plaats voor anderen. In de bus denkt Zoltan terug aan zijn maatje, die zonder dat hij het zelf beseft misschien wel zijn eerste liefde was. Zoltan heeft Wolf niet meer gezien sinds die keer dat zijn vriend hem tackelde tijdens een potje voetbal, en daarmee zijn loyaliteit publiekelijk opgaf. Maar inmiddels is er een definitiever einde is gekomen aan hun vriendschap, iets waar Zoltan nog niets van vermoedt.

'Naar Wolf' is het derde jeugdboek van Mireille Geus, die vorig jaar de Gouden Griffel kreeg voor de roman 'Big'. Het heeft onmiskenbaar dezelfde kracht als haar bekroonde boek. Opnieuw laat Geus zien over groot psychologisch inzicht te beschikken. Zoltan en Wolf zijn levensechte jongens en het close-up portret dat Geus van hun herkenbare en tegelijkertijd unieke vriendschap tekent, ontroert. Geus' sterkste kant is dat ze een veel groter verhaal vertelt dan ze opschrijft. Haar kale, preciese zinnen barsten van suggestie. Zo voel je op sommige momenten de liefde tussen Zoltan en Wolf broeien, zonder dat die expliciet wordt gemaakt. 'Naar Wolf' is een schitterende novelle over hoe de intensiteit van vriendschap beklemmend kan worden.

Lees ook de recensies over andere boeken van Mireille Geus: Er staat ook een interview met Mireille Geus op deze website.

Hans Hagen: 'Verkocht'
Toen Hans Hagen in Dubai kindjockeys van amper vier jaar aan kamelenraces zag meedoen, besloot hij een jeugdboek te schrijven over deze vorm van kinderslavernij. Kinderen zijn licht, en hoe lichter de ruiters, des te sneller rennen de kamelen van de rijke oliesjeiks. En dus worden er kleuters, zoals hoofdpersoon Yaqub, ontvoerd of van de ouders gekocht om de beesten te berijden. Tussen de wedstrijden en keiharde training door krijgen ze nauwelijks te eten en worden ze vaak seksueel misbruikt. 'Verkocht' vertelt in krachtige, beeldende zinnen over de zes uitzichtloze jaren dat Yaqub kindruiter is. Hij sluit vriendschap met Zareena, ziet kinderen doodgaan, fantaseert over een ontsnapping en verlangt ernaar thuis te zijn, zijn zus te zien. Hoewel Hagen niets uit de weg gaat, brengt hij ook niet alle ellende even rauw en confronterend in beeld. Het seksueel misbruik blijft bijvoorbeeld bij een suggestie, die aan de meeste jonge lezers voorbij zal gaan. Hier toont Hagen zijn vakmanschap: hij vertelt eerlijk het hele verhaal, maar op zo'n manier dat het een kinderboek blijft. Overigens laat hij geen twijfel bestaan over zijn bedoelingen met het boek, maar bewaart hij zijn engagement keurig tot het nawoord. 'Verkocht' leest in de eerste plaats als een aangrijpende roman en pas daarna als een aanklacht, en zo hoort het.

Lees ook de recensie over een ander boek van Hans Hagen:
 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt