Haat die kat - Sharon Creech

'Hij zegt dat een gedicht moet rijmen!'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 28 november 2009

Vorige

Jack heeft er plezier in gekregen, in gedichtjes schrijven. In de prachtige novelle in gedichten 'Hou van die hond' (die in 2007 werd bekroond met een Zilveren Griffel), ontdekte hij met frisse tegenzin de kracht van poëzie. "Ik wil het niet/ want jongens/ schrijven geen gedichten", schreef hij aan juf Stretchberry. Maar zij liet hem beroemde poëzie lezen en daagde hem uit. Jack begon aarzelend te dichten en verwerkte via zijn teksten de dood van zijn hond Sprint.

In het vervolg, 'Haat die kat', zit Jack een klas hoger, maar gelukkig krijgt hij opnieuw les van juf Stretchberry. ,,U begrijpt / mijn/ hersens", schrijft hij opgetogen in een van zijn eerste brieven aan zijn juf. Dat kan niet van alle volwassenen worden gezegd. Jacks oom Bill zegt dat de schrijfsels van zijn neef geen gedichten zijn, "dat een gedicht moet rijmen/ en een regelmatig metrum heeft/ en SYMBOLEN en METAFOREN/ en onomoto-nog-iets en/ aliter-nog-iets./ En toen had ik zin om/ hem/ te/ slaan."

Dat Jack zich opnieuw tegen iets kan afzetten (eerst de juf met haar poëzie, nu zijn oom), is een slimme zet van Creech. Want zo blijft Jack op de hand van de jonge lezer, die waarschijnlijk ook niet zitten te wachten op poëzielesjes.

De juf gaat wel dieper in op de poëzietermen (daardoor is dit boek iets pittiger dan het eerste), maar doet dat op haar eigen manier. Jack: "Ik wou dat u/ mijn oom Bill/ al die dingen van vandaag zou vertellen/ over onze eigen ritmes/ en onze eigen BEELDEN/ die in onze woorden rondstuiteren/ en GEDICHTEN vormen."

Liet Jack zich in het eerste boek vooral verbazen door de inhoud van gedichten, nu tast hij de talige mogelijkheden af. Maar wel in alle vrijheid. Hij verliest zich helemaal in het gebruik van onomatopeeën en brengt dat op een ontroerende manier in verband met zijn dove moeder. "Soms vraag ik me af:/ als je niet kunt horen/ maken woorden dan geen geluid/ in je hoofd?/ Zie je dan/ een/ stomme/ film?"

Alle gedichten samen vertellen dus ook een verhaal, over Jacks liefde voor zijn moeder (die hij schitterend uitdrukt in het slotgedicht) en over zijn gemengde gevoelens bij de gedachte aan een nieuw huisdier. Juf Stretchberry heeft een nest jonge poesjes en wil er een aan Jack geven. Maar hij haat katten, zegt hij. Of is hij bang dat ook zijn nieuwe huisdier snel dood zal gaan?

Lees ook de recensies over andere boeken van Sharon Creech:

 

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt