Heb jij misschien Olifant gezien? - David Barrow

'Olifant is goed in verstoppertje'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 4 maart 2017

Vorige

“Melkwit blijft de Nederlandse kinderliteratuur, terwijl de gemiddelde schoolklas dat toch allang niet meer is”, schreef ik in 2012 in deze krant. Er is helaas weinig veranderd. Af en toe duikt er een gekleurd kind op in een bijrol, maar zwarte hoofdpersonen zien we nog steeds veel te weinig, ook in vertaalde boeken.

Alleen daarom al valt het debuutprentenboek ‘Heb jij misschien Olifant gezien?’ van de Britse illustrator David Barrow op. De naamloze hoofdpersoon is een zwarte kleuter, zonder dat zijn huidskleur onderwerp is in het verhaal. Des te beter, want boeken waarin de nadruk op diversiteit ligt zijn, hoe goedbedoeld ook, vaak niet te pruimen.

Hier gaat het om verstoppertje spelen, en wel met een enorme olifant, die naar eigen zeggen héél erg goed is in het spelletje. De jongen telt tot tien en gaat op zoek. De grap is dat de lezer de olifant op elke bladzijde meteen ziet zitten (achter een dunne boom of met een lampenkap op zijn hoofd), maar de jongen hem nergens kan vinden. Wie goed kijkt, ziet dat zijn hondje de olifant meestal wél in de smiezen heeft.

Kleuters zullen dit absurdisme ongetwijfeld hilarisch vinden, maar Barrow speelt bovendien een interessant dubbelzinnig spel: ziet de jongen de olifant echt niet? Doet hij maar alsof? En is het beest een denkbeeldig vriendje of bestaat hij echt? Dat geeft het kleine, doeltreffend uitgewerkte verhaalidee een extra laag.

Ook de illustraties zijn bijzonder geslaagd. Barrow werkt met verschillende technieken - waterverf, potlood, krijt en de computer - en gebruikt aardekleuren, aangevuld met het warm gloeiende kleurenpalet van een zonsondergang.

Het geheel maakt een doorleefde, ietwat ruige indruk, door de waterverfspetters (het bladerdek van bomen bestaat zelfs uit een soort vurige ‘verfexplosies’) , de rulle structuur van de krijt en de uitdijende cirkels waarmee Barrow lamplicht suggereert. Het knappe lichtgebruik in de overwegend schemerige tekeningen valt sowieso op.

Het boek, dat geestig eindigt, wordt omsloten door schutbladen waarop een portrettengalerij te zien is met ‘foto’s’ van blanke en zwarte familieleden van de jongen, die op deze manier een achtergrondverhaal meekrijgt om over door te fantaseren.

David Barrow: Heb jij misschien Olifant gezien? (Have You Seen Elephant?). Vert. J.H. Gever. Gottmer; 32 blz. € 13,99 . Vanaf 3 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt