Het jaar dat de zigeuners kwamen - Linzi Glass

'Alleen de Zoeloe-knecht geeft liefde'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 19 mei 2007

Vorige

De spanning in 'Het jaar dat de zigeuners kwamen' glijdt dreigend door het verhaal als een slang om zijn nietsvermoedende prooi. Plotseling slaat hij toe. En dat is schrikken. Net als met de onverwachte, vaak gruwelijke wendingen in dit boek. De oude Zoeloe-nachtwaker Buza noemt ze, tegenover rijkeluisdochter Emily, nog weer anders: zulke dingen maken 'barstjes in de ziel'.

Zuid-Afrika, 1966: Op het landgoed waar de twaalfjarige wildebras Emily met haar ouders en zus Sarah woont, sijpelt de apartheid alleen door via de verhalen van de wijze Buza en de bediende Lettie. Subtiel, in zekere zin 'natuurlijk', en daardoor des te aangrijpender. Emily is, tegen de zin van haar ouders, bevriend met de twee knechten. Het zijn de enige mensen die haar liefde geven: haar vader en overspelige moeder zijn voortdurend verwikkeld in ruzies of ontlopen elkaar en hun kinderen.

Om die hatelijke sfeer te doorbreken, nodigt vader een familie 'zigeuners' uit om met hun caravan tijdelijk op zijn terrein te staan. Met deze Australische natuurfotograaf, zijn vrouw en zijn twee zoons, wordt het er aanvankelijk gezelliger op. Emily raakt zelfs innig bevriend met n van de zoons. Maar lang gaat het niet goed: de fotograaf blijkt zijn zoons geregeld met een houten knuppel te bewerken. Zo vaak dat n van hen volledig doordraait en een vreselijke fout maakt, met onomkeerbare gevolgen.

Maar weinig debuten maken zoveel indruk als deze prachtige cross-overroman, die ook volwassenen zal aanspreken. De ongelofelijk beeldende, bijna filmische stijl zuigt de lezer het boek in. Je zet het paarse tapijt van jacarandabloemen op de oprijlaan, ruikt moeders zoete parfum, proeft de 'mieliepap' die Lettie klaarmaakt, hoort Buza oude Zoeloeverhalen vertellen en voelt de kille sfeer tussen Emily's ouders.

Kortom: de lezer wordt zelf onderdeel van die zinderende wereld en dat maakt de plot werkelijk schokkend en ontroerend.

Lees ook de recensie over het andere boek van Linzi Glass:

  • 'Ruby Rood'


© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt