Lichaam van licht - Jelmer Soes

'In de greep van The Rift'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 25 maart 2017

Vorige

De boeken in de Slash-reeks van uitgeverij Querido zijn geschreven op basis van het waargebeurde levensverhaal van een jongere. Bij ‘Lichaam van licht’, de tweede jongerenroman van de talentvolle Jelmer Soes, ging het anders. Het bleek moeilijk om bij zijn onderwerp, gameverslaving, een trouwe jonge verteller te vinden. De (ex-)verslaafde jongeren die Soes sprak haakten telkens af. Zijn hoofdpersoon Jonas is daarom samengesteld uit meerdere echte jongeren.

Het resultaat is er niet minder sterk om. Soes laat je indringend meevoelen hoe Jonas steeds meer in de dwingende greep raakt van het (fictieve) computerspel ‘The Rift’.

In het echte leven is hij een aardige, onopvallende eerstejaars Nederlands, net op kamers in Utrecht. Maar achter zijn laptop, in ‘The Rift’, verandert hij in Sanoj, een onverschrokken strijder die sterk en zelfverzekerd gevechten wint. Al snel blijven de studieboeken liggen en heeft Jonas nog maar één doel: steeds een level hoger komen in het spel.

De duistere wereld van de game beschrijft Soes knap: spannend en met precies genoeg ‘technische’ speluitleg om het realistisch te doen overkomen, zonder game-leken buiten te sluiten.

Jonas blikt in het boek terug op de verslaving die hem besloop: “Er waren zoveel signalen. Wilde ik ze niet zien?” Door die analytische opmerkingen, waarin spijt doorklinkt, houd je sympathie voor hem, zelfs als hij het spel op zeker moment verkiest boven zijn verkering en zijn vader. Jonas speelt zo veel “dat je het nachtdiensten zou kunnen noemen”, hij zondert zich af, verwaarloost zichzelf en krijgt een “rug van roestig staal”, een “hoofd van watten” en zulke stijve vingers dat hij zijn veters niet meer kan strikken.

Dat de overige personages wat vlak blijven, stoort niet. Het past hier bij Jonas’ ongezonde focus op het spel en het isolement waarin hij terechtkomt. Wel was het interessant geweest als Jonas’ eveneens gameverslaafde vriend Björn wat meer was uitgediept: waarom lukte het hem wél om te kappen met ‘The Rift’ en waarom doet hij - eenmaal ‘afgekickt’ - geen poging om zijn vriend te redden?

‘Lichaam van licht’, soepel en eigentijds van taal, eindigt niet slecht, maar zeker ook niet rooskleurig: Jonas erkent zijn verslaving, maar is er nog niet vanaf. Een alarmerende must-read voor gamende jongeren en hun opvoeders.

Jelmer Soes - Lichaam van Licht. Querido; 256 blz. €14,99. Vanaf 14 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2017 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt