Littekens - Anke de Vries

'Sympathieke comeback'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 13 februari 2016

Vorige

Anke de Vries (79) was zo'n naam die bijna elke scholier in de jaren tachtig en negentig kende, dankzij jeugdboeken als 'Het geheim van Mories Besjoer' (Zilveren Griffel) en vooral 'Blauwe plekken' (Kinderjuryprijs). Sinds haar laatste jeugdroman verscheen - zestien jaar geleden - is ze op de achtergrond geraakt. Maar nu is De Vries onverwacht terug met 'Littekens', dat zoals veel van haar boeken in Frankrijk speelt en een detective-element bevat.

Tiener Paul is geopereerd aan een tumor in zijn been en moet zijn droom om tennisprof te worden vergeten. Om af te rekenen met alle ellende fietst hij in de zomer naar zijn tante in Frankrijk. Daar ontmoet hij de gesloten Clara die, ontdekt hij later, ook een heftig jaar achter de rug heeft: ze kreeg de schuld van de verdwijning van één van haar oppaskinderen, die later dood werd teruggevonden. Paul wordt verliefd, maar moet zijn best doen om Clara voor zich te winnen, een proces dat De Vries aandoenlijk beschrijft.

Het boek krijgt de sfeer van een whodunit als de verdachte dood van een man uit een naburig dorp de zaak van het verdwenen oppaskind opnieuw in beweging zet. Helaas laat De Vries kansen onbenut om er een bloedstollende thriller van te maken. Ze voert de spanning op, maar het blijft bij een gemoedelijke plattelandskrimi, zonder scherpe randjes.

Een betere redactie had hier wellicht verschil kunnen maken, maar die schiet op meer terreinen tekort. De Vries wisselt erg vaak midden in een scène van perspectief, zodat we ook overbodige gedachten van bijpersonages meekrijgen. Het was sterker geweest als ze het verhaal alleen vanuit Clara en Paul had verteld.

Ook in taalgebruik gaat er soms wat mis. De hoofdpersonen zijn moderne jongeren - ze gebruiken mobieltjes, computers en Clara luistert op haar iPod naar Stromae - maar Paul zegt oubollig dat hij 'griende' als een klein kind. De verteller klinkt een enkele keer ook te plechtig: 'Sinds vorige week was er tussen hen een intimiteit en openheid ontstaan die ze ondenkbaar had geacht en die haar verraste en blij stemde.'

Ondanks deze tekortkomingen, blijft het verhaal boeien en is vooral de traumaverwerking van Clara fijngevoelig neergezet. 'Littekens' mag dan geen indrukwekkend jeugdboek zijn, een sympathieke comeback is het wel.

Anke de Vries: Littekens Lemniscaat; 168 blz. euro 14,95 Vanaf 13 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt