Ophelia - Ingrid en Dieter Schubert

'De krokodil blijkt toch niet dood'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 28 juni 2008

Vorige

Nieuwe boeken van illustratorenechtpaar Ingrid en Dieter Schubert kun je bijna zonder het te bekijken aanschaffen. Het zijn altijd producten waar het vakmanschap van af straalt en de toegankelijke verhalen zijn onveranderlijk geïllustreerd met liefdevolle, realistische aquarellen. Daar staat tegenover dat het werk van de Schuberts nauwelijks meer verrast. De kinderen die ze tekenen, bijvoorbeeld in het iets te filosofische 'Engel' (2007), zien er nog steeds even oubollig uit als in hun eerste boeken van begin jaren tachtig.

Een stuk geslaagder zijn de prachtige dieren die ze spectaculair introduceerden met 'Van Mug tot Olifant' (1995). Maar na twee licht informatieve dierenboeken en een reeks van vier verhalen over Egel en Beer, wordt het ook op dat vlak wel eens tijd voor wat anders.

Hoewel 'Ophelia' ook over dieren gaat, vallen in dit boek toch een paar vernieuwingen op. De pastelkleurige aquarellen ogen pittiger dan voorheen door de uitgesproken gezichtsuitdrukkingen en felgekleurde details: een knalgele gifkikker, een klaproosrode theepot, een dokterstas met rood kruis en een kruik in de vorm van een pinguïn. Het verhaal is bovendien ongecompliceerd vrolijk.

Nijlpaard Ophelia ligt op een ochtend op haar rug in een meer te badderen. Het kan bijna niet missen: de Schuberts hebben zich hier laten inspireren door het schilderij 'Ophelia', dat John Everett Millais maakte naar Shakespeare's tragedie 'Hamlet'. In de verte hoort Ophelia haar vriendje Joppe roepen dat hij zo'n last heeft van vlinders in zijn buik. Geschrokken rent ze met de dokterstas naar hem toe.

Onderweg vertelt ze Stokstaartje dat Joppe pijn in zijn buik heeft. Die kletst aan Kikker door dat Joppe ondraaglijke kramp heeft én last van zijn keel. En zo vervormt het bericht – net als bij een doorfluisterspel – tot iedereen aanneemt dat Joppe morsdood is. Zijn verslechterende toestand wordt steeds uitgebeeld in een uitsparing tussen de boombladeren, die wat weg heeft van een gedachteballon. Dat is een erg grappige vondst.

Verwarrend is wel dat niet meteen aan het begin duidelijk wordt dat Joppe een krokodil is en geen nijlpaard. De verbazing bij de dieren is groot als Joppe levend en wel tevoorschijn komt en gelukkiger lijkt dan ooit.

Van de vernieuwende aanzetten in 'Ophelia' lusten we wel meer: pittiger kleurgebruik, veel humor en originele ideeën als de uitgetekende gedachten. Dat levert niet alleen goede, maar ook verrassende boeken op.


© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt