Slagveld - 50 Cent

'Dertien - en gewapend'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 2 juni 2012

Vorige

Zijn artiestennaam staat groter dan de titel op het boek: 50 Cent, oftewel Curtis Jackson III, één van ’s werelds succesvolste rappers. Dat maakt wat argwanend. Is deze pennevrucht bedoeld als promotie van het ‘merk’ 50 Cent, of als serieuze poging een goed boek te schrijven?

Hoe het ook zij, 50 Cent en ghostwriter Laura Moser leveren met ‘Slagveld’ een heel aardige jeugdroman af voor een groot publiek. Geen literaire hoogvlieger, maar ook geen commercieel broddelwerkje. Het boek vertelt ‘het bijna ware verhaal van een ex-pester’: 50 Cent zelf, die als twaalfjarige al een pistool op zak had en drugs dealde.

Zo bont maakt de zwarte Burton (13), bijgenaamd Dikzak, het niet. Hij leidt een onopvallend schoolleventje in een troosteloze buitenwijk. Tot hij ogenschijnlijk uit het niets zijn beste vriend tot bloedens toe slaat met een sok vol batterijen. Dikzak moet in therapie bij maatschappelijk werkster Liz, die naar hem kijkt ‘alsof ze haar waardevolle spullen maar beter kan opbergen’.

Zijn brute daad heeft Dikzak plotseling status gegeven bij de stoerste jongens en dat voelt goed. Ook zijn vader, die in de stad woont, merkt op dat zijn zoon misschien toch niet zo’n loser is als hij altijd heeft gedacht. Als beloning jat hij een paar peperdure sneakers voor hem.

Dikzak staat voor de vraag waarom hij zich braaf aan de regels van zijn moeder en Liz zou houden, als zijn wangedrag hem meer oplevert. Op zichzelf een interessant dilemma, maar 50 Cent maakt zich er toch wat te gemakkelijk vanaf. Diep vanbinnen is Dikzak natuurlijk geen pester, maar een doodgoeie knul die door omstandigheden tot zijn daden komt.

Als die omstandigheden in de sessies met Liz eenmaal gefileerd zijn, leert Dikzak dat hij zijn energie beter kan richten op zijn droom om filmmaker te worden dan op het afrossen van de medemens. Die nobele, maar voorspelbare boodschap verpakt 50 Cent overigens wel geloofwaardig. Dat pa niet tot inkeer komt en Dikzak (nog) geen sorry zegt tegen zijn vriend, voorkomt dat het al te zoet eindigt.

50 Cent schrijft ongecompliceerd in jongerentaal, die in de vertaling helaas niet overal authentiek klinkt. De jongens geven elkaar een ‘vuistgroet’ in plaats van ‘de boks’, zeggen ‘vooruit met de geit’ en ‘sodeju’.  Dat is niet de taal van de straat.
 
50 Cent: Slagveld. Vertaald uit het Engels door Jasper Mutsaers. Pimento, Amsterdam. ISBN 9789049925727; 271 blz. € 13,95. Vanaf 12 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt