Spinder - Simon van der Geest

'Opzouten met je beesies'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 7 april 2012

Vorige

Sinds zijn oudere broer Ward drie jaar geleden is gestorven, verstopt Hidde (11), zich als het even kan in zijn ‘insectenlab’,  in de geheime kelder onder de schuur. Daar bestudeert en kweekt hij slakken, doodgravertjes, sprinkhanen, vliegende herten, vlinders. Maar zijn andere broer Jeppe heeft hem de oorlog verklaard. Hij wil van de kelder een muziekhok maken. Hidde – bijgenaamd ‘Spinder’ –  moet opzouten met zijn beesies.

Zo’n alledaagse broedertwist lijkt misschien geen spannend uitgangspunt, maar Simon van der Geest maakt er een beklemmend verhaal van. Je voelt meteen dat er veel meer speelt dan deze ruzie, want er heerst een doodse, unheimische sfeer in het gezin.

Vader is lang geleden vertrokken en moeder werkt zo veel dat ze bijna letterlijk onzichtbaar is. ,,Soms hoor ik gestommel, maar altijd als ik ga kijken is ze al weg”, zegt Hidde. Aan tafel staat de stoel van Ward: ,,Er liggen altijd folders en tijdschriften op. Dan lijkt hij minder leeg.” En er is dat geheim, dat iets te maken heeft met Jeppe en de dood van Ward. Hidde dreigt het door te vertellen en dat lijkt zijn enige effectieve wapen in de kelderoorlog.

De ruzie, waarover Hidde in zijn logboek schrijft en tekent, loopt hoog op: Jeppe vermoordt Hidde’s insecten, pakt zijn vriendinnetje af, sluit hem een nacht op in de kelder. Toch – en dat is heel knap gedaan – vang je tussendoor een glimp op van blijkbaar onverwoestbare broederliefde. ,,Hoe erg ik hem ook haatte, hoe erg ik zijn getreiter ook zat was, nu hij dit zei, wilde ik hem vasthouden.” Dat geeft de ruzie nog meer lading.

Vorig jaar won Van der Geest de Gouden Griffel met zijn tweede (!) boek ‘Dissus’. Met ‘Spinder’ lost hij de hooggespannen verwachtingen grotendeels in.

Het middenstuk had iets compacter gekund, Jeppe’s gepest nog net iets grimmiger. Maar het verhaal grijpt op meerdere niveaus prachtig in elkaar, de jongens komen tot leven en alles is opgeschreven in zinnen om van te smullen.
Herhaaldelijk vergelijkt Hidde mensen in zijn logboek met insecten. Dat klinkt in zijn spreektalige stijl heel natuurlijk en levert veelzeggende beeldspraak op. De handen van zijn moeder trillen fijntjes ‘zoals de voelsprieten van een oorwurm’,  en Hidde zegt dat hij liever een skelet aan de buitenkant had gehad, zoals een kever. Je begrijpt meteen waarom.

Simon van der Geest: Spinder. Ill. Karst-Janneke Rogaar. Querido, Amsterdam. ISBN 9789045112800; 232 blz. € 13,95. Vanaf 10 jaar.

In 2013 bekroond met de Gouden Griffel en de eerste Jan Wolkers Prijs voor het beste natuurboek.

Lees ook de recensies over andere boeken van Simon van der Geest:

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt