Vlo en Stiekel - Pieter Koolwijk

'Graag meer over die draken!'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 18 februari 2012

Vorige

Omdat Floris zo klein is, noemen pestkop Arjan en zijn handlangers in de klas hem steevast Vlo. Maar erger nog is dat ze hem elke dag voor schooltijd opwachten en hem slaan. Floris verweert zich nauwelijks, omdat hij voor zijn gevoel toch geen schijn van kans heeft. Maar dat verandert als het ontwapenende meisje Stiekel bij hem in de klas komt. Zij is zó klein dat ze aan een kleutertafel moet zitten, maar dat kan haar niks schelen.

Een gevoelig, zacht eitje dat door drie bullebakken wordt getreiterd: van die verhalen gaan er dertien in een dozijn. En ook zo’n sterk, opstandig meisje dat de pestkoppen moeiteloos aankan, komen we wel vaker in kinderboeken tegen. Stiekel had bijna een kleindochter van Pippi kunnen zijn (ze hebben nog hetzelfde rode haar ook!). Toch doet Pieter Koolwijk in zijn debuut iets wat maar weinig Nederlandstalige kinderboekenschrijvers doen: hij flirt met fantasy.

Het realistische schoolverhaaltje is onderhoudend opgeschreven, maar het wordt pas echt interessant als Koolwijk dat loslaat. Bijvoorbeeld als Floris bij Stiekel thuis gaat spelen. Haar vader blijkt zo klein als een tuinkabouter en als hij naar buiten gaat verkleedt hij zich ook als zodanig om niet op te vallen. Volgens Stiekel krabt hij weleens magisch drakenvuil uit de nagels van slapende draken. Dáár wil je meer over lezen! Net als over dat huis van Stiekel waar trapjes tegen de banken staan, touwladders en bruggetjes door alle kamers lopen en papa zijn eigen miniatuurboekenkastjes heeft.

De mix van realisme en sprookjesachtige elementen werkt hier uitstekend en de personages zijn in potentie onvergetelijk. Maar waarom worden ze zo weinig uitgediept? Waarom blijft dit alles een zijpad in een veel minder interessant verhaal over pesten?

Dat verhaal is best geinig, maar ook wat gezocht. Pestkop Arjan blijkt een gevaarlijke ‘voodoomoeder’ te hebben, die haar zoon graag helpt bij het verslaan van zijn slappe tegenstander. Arjan jat ‘stukjes Floris’ (pluk haar, nagel) om een voodoopop mee te maken, maar Stiekel en Floris betalen hem met gelijke munt terug. Ondertussen verzoent Floris zich met zijn lengte en de scheldnaam Vlo en leert hij dat in een hoekje wegkruipen niet de beste remedie tegen pesten is.

Een keurig afgerond verhaal, met boodschap, dat veel kinderen ongetwijfeld met plezier zullen lezen, maar dat je toch vooral nieuwsgierig maakt naar een echt fantasyboek van Koolwijk. En dat mag best helemaal over Stiekel gaan.
 
Pieter Koolwijk: Vlo en Stiekel.Ill. Linde Faas. Lemniscaat, Rotterdam. ISBN 9789047704324; 127 blz. € 12,95. Vanaf 8 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt