Voor jou 10 anderen - Mirjam Oldenhave

'Mama Riet dreigt met Dutroux'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 21 juni 2008

Vorige

'Mama Riet was een kattenvrouwtje, alleen had ze geen katten, maar kinderen.' Cynthia van Eck (19) woonde tot haar twaalfde bij zo'n vrouw, die er in haar vervuilde flat een illegaal kindertehuis op nahield. Op basis van haar ervaringen schreef Mirjam Oldenhave het tweede boek voor de Slash-reeks, een serie jeugdromans over waargebeurde levensverhalen van hedendaagse jongeren. 'Voor jou 10 anderen' is zeer aangrijpend; het beste boek van Oldenhave tot nu toe.

Ze zet het vroegere leven van Cynthia en de zeven andere pleegkinderen van Mama Riet onthutsend raak neer, zoals in de eerste regel van deze recensie. Riet is een grofgebekte, kettingrokende, simpele ziel, die de kinderen in de hand houdt door ze te slaan óf te dreigen dat ze Dutroux vraagt om ze op te halen. De kinderen slapen op luchtbedden, gaan meestal niet naar school en krijgen vaak droog brood te eten, terwijl Mama Riet patat neemt. Cynthia's halfbroer heeft soms zo'n honger dat hij tubes tandpasta leegzuigt. De enige eigen dochter van Mama Riet is de baas van alle kinderen en straft ze te pas en te onpas door 'dingen in hun kont te stoppen', waarna het oudste pleegkind ze als een moeder troost.

Wat de hele situatie helemaal afschuwelijk maakt, is dat de kinderen dat alles als normaal beschouwen. We wisten niet beter, begrijpt Cynthia later, en waren daarom niet eens écht ongelukkig. Dat maakt dit boek zo ijzersterk: het verzandt nergens in een melodrama, maar blijft genuanceerd realistisch. Overleven betekent voor de kinderen ook: lol maken en de illusie van geborgenheid in stand houden. Ze denken dat Mama Riet van hen houdt en blijven zelfs als Jeugdzorg ze komt halen achter haar staan.

Cynthia's eerlijke, eigentijdse stem is zo levensecht in ongepolijste spreektaal op papier gezet dat het bijna lijkt of je naar haar luistert. Schreef Oldenhave's vorige boeken soms net iets te gewild modieus, nu is elk woord perfect ingeleefd en geloofwaardig. Dat ontroert: "Op een dag kreeg Aila (...) een brief met een foto erin en ook nog tien euro. Van haar eigen moeder! Hé dat wil ik ook, dacht ik toen. Niet vanwege die tien euro, en ook niet vanwege die foto, want de moeder van Aila was écht lelijk. Maar ik wilde ook een eigen moeder."

Lees ook de recensies over andere boeken van Mirjam Oldenhave:

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt