Vrederik, het dappere soldaatje - Karlijn Stoffels

'Waar gáát dit boek over?'
Door Bas Maliepaard

Trouw boeken, 12 mei 2007

Vorige

Vorig jaar overrompelde Karlijn Stoffels haar lezers met 'Koningsdochter, zeemanslief', een dromerig sprookje over de tragiek van de liefde en het leven. Een geslaagd uitstapje voor Stoffels, die voorheen pittige, realistische jeugdromans schreef. Maar nu ze met een tweede sprookje komt, begint dat uitstapje meer op een gelukstreffer te lijken. Want met 'Vrederik, het dappere soldaatje' slaat ze de plank volledig mis.

Hoe moet je het hart van een beeldschone prinses veroveren? Soldaat Vrederik komt er niet uit, dus besluit hij dat veroveren maar letterlijk te nemen. Hij bestormt prinses Marene, zoals hij een vijand zou aanvallen, en dat komt hem duur te staan. Al is Marene van zijn aanpak gecharmeerd, haar lijfwachten denken daar anders over. Kwijnen in de kerkers zal hij!

Dit had een mooi begin van een dramatische liefdesgeschiedenis kunnen zijn. Maar wat volgt is een geforceerd, slecht in elkaar geknutseld bouwwerk van gebeurtenissen dat al gauw het eigenlijke verhaal volledig ondersneeuwt. Zozeer dat veel jonge lezers zich vertwijfeld zullen afvragen of dit boek überhaupt wel ergens over gaat.

Marene raakt bevriend met het armste gezin uit de stad en valt voor een onnozele varkenshoeder, die toch niet de ware blijkt te zijn. Vrederik krijgt in zijn kerker bezoek van een dikke elf en een rat, wordt uitgezonden naar Verrekust, vecht tegen inboorlingen en wordt vrienden met een tijger.

Om te voorkomen dat de verbindende gedachte in deze wijd uitwaaierende vertelling zoekraakt, benadrukt Stoffels tot vervelens toe waar het volgens haar allemaal om draait: 'het is beter tevergeefs te dromen dan nergens meer naar uit te zien.'

Die moraal komt nietszeggend over, omdat hij in de slaapverwekkende aaneenschakeling van anekdotes nergens echt inhoud krijgt en vóelbaar wordt. En dat geldt ook voor de stijl en toon van het verhaal: het archaïsche sprookjesvocabulaire en de licht ironische grapjes staan niet in dienst van een goed verhaal. En zonder indrukwekkende inhoud, klinken Stoffels woorden helaas nogal gekunsteld.

Lees ook de recensies over andere boeken van Karlijn Stoffels:

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt