Waar ik ben - Diet Groothuis

'Wachten tot ik wegloop'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 1 december 2012

Vorige

,,Een naam, een naam,/ wat heb je aan een naam?”. Zo opent de eerste, rijk geïllustreerde dichtbundel van Trouw-columniste Diet Groothuis. Daar gaan we weer, denk je dan. Dichter stelt een vertederende kindervraag, filosofeert er wat op los en tadaa: een kindergedicht. En inderdaad, het blijkt een flauw versje.

Maar verderop staan opeens deze absurde regels: ,,Ik werd geboren/ met een fietsje aan me vast./ Heel ongemakkelijk was dat./ (…) mijn vader suste, kuste: stil maar,/ tilde me met heel het roodgelakte/ ding zo uit mijn moeder waar ik al drie nachten/ in had rondgereden, vaak was uitgegleden./ Ik ben een hele goede fietser.”

Dat is andere koek: een grappig en ontroerend gedicht dat origineel beschrijft hoe een kind met een afwijking ter wereld komt en daar uitstekend mee leert leven (zelfs een hele goede ‘fietser’ wordt).

Zodra Groothuis in haar beelden echt loskomt van het alledaagse, krijgen haar gedichten glans. Zoals in het dreigende ‘Verveling’, waarin ze de zinloze zin om dingen kapot te maken verwoordt: ,,Met de bijl van mijn vader/ door de straat lopen. Iedereen kijkt./ Lapjes lucht aan flarden. Pats. Overal/ blokjes wolk.” Of in ‘Boos’: ,,Mijn mond is een mistwolk, mijn ogen/ zijn spleten vol hagel en regen, donder/ in mijn oren die niemand kan horen.”

Soms zit de frisse blik in iets heel kleins, iets liefs, zoals in ‘Melkkloppertje’: ,,Met een melkkloppertje/ klop je schuim/ voor op de koffie./ Met een melkkloppertje/ kun je ook/ zachtjes langs je wangen aaien./ Langzaam door het gleufje gaan/ aan de zijkant van je neus.”

Een enkele keer weet Groothuis te raken met een kaal gedicht als ‘Wachten’: ,,Zit ik weer/ op de stoep/ te wachten tot ik wegloop/ of terug naar binnen ga.” Hier geen gezochte kinderlijke verwondering, geen onbenullig onderwerp dat te vlak is uitgewerkt, zoals nagelbijten of een poes op je verlanglijst, maar ook geen (absurde) metaforen. Wel suggestie: hij zit wéér op de stoep. Waarom? En vanwaar de twijfel? Dat maakt dit gedicht spannend.

De vorm van de gedichten doet soms nog wat schools aan; hier en daar dwangrijm en vooral het ‘opsommingstrucje’ komt te vaak terug: ,,Ik huil, raas, fluister/ aarzel, stotter stamel,/ schater, zoen en zing je naam.” Een bundel met kinderziektes dus, maar evengoed met genoeg poëtische verrassingen.

Diet Groothuis: Waar ik ben.Ill. Merel Eykerman. De Eenhoorn, Wielsbeke. ISBN 9789058387936; 82 blz. € 18,95. Vanaf 7 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt