Wolfje - Claudia Jong

'Een vieze zwerver, een spannende vriend'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 19 maart 2011

Vorige

Zwerver Rooie ziet eruit als ‘een zeerover, zonder lapje en zonder houten been’, hij stinkt een uur in de wind, slaapt op een vies matras in een steeg en zuipt liters rode wijn. De meeste kinderen zouden in een boogje om zo’n figuur heenlopen, maar het meisje Wolfje sluit juist vriendschap met hem.

Dat doet meteen denken aan ‘Lena Lijstje’ van Francine Oomen, waarin Lena haar problemen uitstort bij dakloze Torren-Theo. De ontmoeting komt in dat boek wel realistischer tot stand. Het verwondert Lena tenminste nog dat ze helemaal niet bang voor Theo is, middenin de nacht in een donker park. Wolfje accepteert tijdens haar eerste echte gesprek met Rooie meteen een ‘droge kus die een beetje zuur rook’ op haar voorhoofd. Dat gaat wel heel rap!

Maar wie zich door dat ongeloofwaardige begin laat afschrikken, mist toch een vermakelijk, goed geschreven debuut. Bij Oomen is de vriendschap onderdeel van een veel groter verhaal, Jong stelt hem centraal.

Dat Wolfjes vader lang geleden is overleden, lijkt haar zelf niet te deren, maar thuis zitten ‘de muren vol verdriet’. Haar moeder is meer met zichzelf bezig dan met haar dochter. Rooie heeft juist alle aandacht voor haar en vertelt spannende verhalen. Soms over zijn eigen avonturen, die zo spectaculair klinken dat je twijfelt of hij het echt heeft meegemaakt.

Van haar kleedgeld koopt Wolfje eten en wijn voor de zwerver (weer niet echt aannemelijk: sinds wanneer kunnen kinderen alcohol kopen?). Maar waar moet ze haar nieuwe jas nu van betalen? Rooie en Wolfje zamelen als verhalenvertellers op straat geld in. Tot moeder plotseling tussen het publiek staat.

Jong schrijft vlot en beeldend en haar ervaring met theaterteksten zie je terug in sterke, originele dialogen: ‘Waarom gaan mensen dood?’, vraagt Wolfje aan Rooie. ,,‘Mensen gaan dood om plaats te maken voor nieuwe mensen.’ ‘Maar waaróm?’ (…) ‘Je zou de wereld kunnen vergelijken met een theater, waar honderd mensen in kunnen. Het zou niet eerlijk zijn als dezelfde mensen elke avond de voorstelling zien. Daarom zitten er steeds honderd nieuwe mensen in de zaal. Dat is goed geregeld, vind je niet?’ ‘Ja,’ zei Wolfje. ‘Er is één verschil… voor de wereld hoef je geen kaartje te kopen en je hoeft niet in bad.’”

Humor, spanning en ontroering vormen een geslaagd geheel: er doen zich tal van komische situaties voor, je voelt voortdurend dat Wolfje iets doet wat haar moeder niet mag ontdekken en uiteindelijk bloeit niet alleen Wolfje op, maar realiseert ook moeder zich dat ze haar dochter tekort doet. Een veelbelovend debuut dat veel kinderen goed zal smaken.
 
Claudia Jong: Wolfje. Ill. Kees de Boer. Gottmer, Haarlem. ISBN 9789025749514; 160 blz. €12,95. Vanaf 8 jaar.

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt