Zeven kleine criminelen - Christian Frascella

'Zeven kleine macho's en een bank'
Door Bas Maliepaard

Trouw Boeken, 25 februari 2012

Vorige

Ze noemen elkaar bij de achternaam, de twaalfjarige Italiaanse vrienden Billo, Cecconi, Corda, Ranacci, Lonìca, Fostelli en Gorilla (eigenlijk Gorelli, maar hij roffelt vaak op zijn borst). Ze scheppen graag op, maar vandaag is Billo bloedserieus als hij voorstelt de bank van hun dorp te overvallen. ,,‘Hij is gestoord, die daar, ik zei ’t al!’ Billo gaf Cecconi een zet. En daarna gaf hij Corda, omdat die er toch stond, een schop. ‘Auu!’"

Dat Christian Frascella dat soort jongensgedrag meesterlijk kan beschrijven, liet hij al zien in zijn debuut ‘Ik ben de sterkste’, dat vorig jaar de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs won. De stoere stem van de 17-jarige jongen in dat boek druipt van cynisme en zelfoverschatting en toch schemert zijn kleine hart erdoorheen.

Zo zitten ook deze zeven schooiers in elkaar: het zijn grappige machootjes, die ontroeren als hun puberale bravoure verdwijnt en ze even bange kinderen zijn.

Zoals Gorilla, die thuis wordt mishandeld door zijn broer. ,,Cecconi keek naar Gorilla’s blauwe plekken (…) ‘Klappen van Giuliano?’ ‘Ja’, was het gelaten antwoord. Hij was de enige aan wie Gorilla niet zijn gebruikelijke riedeltje over stoten en vallen opdiste. Misschien omdat alleen Cecconi in zijn ogen een nog rottiger leven had dan hij en echt geen lulverhalen verdiende.”

Geen van de jongens heeft het makkelijk. Cecconi is straatarm, Billo heeft geen vader, die van Lonìca heeft kanker, Corda’s ouders zijn veeleisend, Ranacci’s pa gaat vreemd en Fostelli moet naar het seminarie. Met die verhalen wekt Frascella de jongens ook individueel tot leven. Knap versnijdt hij hun levens thuis met het verhaal over de bankoverval, waardoor je steeds beter begrijpt waarom ze dat krankzinnige plan willen doorzetten.

Het idee is even hilarisch als gevaarlijk: de jongens leggen het aan met de dikke serveerster die de beveiligers van de bank elke dag koffie brengt. Zo hopen ze ongezien een slaappil in die koffie te kunnen doen. Verder zijn ze gewapend met speelgoedpistolen. De rest moet een eitje zijn. Helaas hebben ze buiten De Mexicaan gerekend, een crimineel van filmische proporties, die lucht krijgt van hun plannen.

Hoewel het middenstuk hier en daar iets bondiger had gekund, wisselen spannende actie en slapstickachtige scènes elkaar in een onderhoudend tempo af. Meer nog dan Frascella’s debuut, doet dit boek denken aan het werk van zijn landgenoot Niccolò Ammaniti, al klinkt zijn opstandige jongensstem helemaal eigen.
 
Christian Frascella: Zeven kleine criminelen.Vertaald uit het Italiaans door Henrieke Herber. Moon, Amsterdam. ISBN 9789048811625; 320 blz. € 17,95. Vanaf 14 jaar.

Lees ook de recensies over andere boeken van Christian Frascella:

 

© Bas Maliepaard 2018 | Disclaimer | Ontwerp - pmsmt